Zobacz dzia³anie Nanogenu na filmie
|
Historia w³osówJak inne ssaki, natura obdarzy³a nas w³osami. Tylko my jednak wpisujemy je w historiê cywilizacji, bo od zawsze stanowi³y element prawie tak wa¿ny, jak strój. Kiedy¶ w³osy by³y elementem, który podkre¶la³ status spo³eczny. Ju¿ w czasach staro¿ytnego Egiptu mog³y byæ symbolem dostatku, a nawet w³adzy. Ludzie zamo¿ni dbali o nie, zatrudniaj±c fryzjerów, których zadaniem by³a odpowiednia pielêgnacja fryzur z u¿yciem luksusowych preparatów, niedostêpnych zwyk³ym zjadaczom chleba. Przez wieki moda na uczesanie ewoluowa³a. Najlepiej widaæ to na przyk³adzie kobiet - w dawnych czasach sposób uk³adania w³osów by³ kulturowo okre¶lony, a poszczególne warstwy spo³eczne rygorystycznie przestrzega³y zastrze¿onych dla siebie fryzur. Bogato trefione, czêsto ozdabiane klejnotami w³osy pañ z wy¿szych sfer jasno okre¶la³y ich status, wyró¿niaj±c siê spo¶ród warkoczy ch³opek czy prostych fryzur mieszczanek. Mê¿atki ni¿szych stanów i kobiety starsze obowi±zkowo nosi³y nakrycia g³owy, na odkrywanie w³osów pozwalaj±c tylko dziewczynkom i pannom na wydaniu. Fryzury pod±¿a³y za mod±, harmonijnie j± dope³niaj±c - oszczêdne w formie u³o¿enie w³osów staro¿ytnych Greczynek wspó³gra³o z ich klasycznymi strojami, a siedemnastowieczny europejski barok, ka¿±c kobietom ubieraæ siê w monstrualne, niewygodne suknie - rusztowania, nak³ada³ im na g³owy piêtrowe, bogato zdobione peruki. Misternie trefione peruki nosili zreszt± równie¿ mê¿czy¼ni wy¿szych stanów, ubieraj±c do nich zabawne z dzisiejszego punktu widzenia zdobione koronkami kaftany i krótkie spodnie, ods³aniaj±ce nogi w poñczochach. W³osom przypisuje siê nawet moc magiczn±. Szamani uwa¿aj± je za siedzibê duchów, st±d d³ugie w³osy u Indian i mieszkañców Syberii. Równie¿ europejscy w³adcy z dynastii Merowingów nie ¶cinali w³osów, wierz±c, ze w nich tkwi królewska moc. Dla buddyjskich mnichów golenie g³owy jest symbolem ich silnej woli, a pozbycie siê w³osów - ofiar±. Niegdysiejsze zakonnice, zamykaj±ce siê za bramami klasztorów, obcina³y w³osy na znak porzucania doczesnych pokus. Podobnie w staros³owiañskich obrzêdach postrzy¿yn symboliczne obcinanie w³osów ch³opcom by³o znakiem, ¿e przechodz± do nowego, doros³ego etapu ¿ycia. Egipscy kap³ani uwa¿ali natomiast, ¿e usuwanie ow³osienia to konieczno¶æ, bo w³osy ze swej natury s± nieczyste. Czêsto podej¶cie do w³osów regulowa³y nakazy religijne. Muzu³mankom nie wolno ich pokazywaæ obcym mê¿czyznom, aby nie nara¿aæ siê na oskar¿enia o nieskromno¶æ. Ortodoksyjni ¯ydzi zapuszczaj± d³ugie brody, które równie¿ maj± zwi±zek z ich wyznaniem. Fryzury bywaj± objawem buntu, sposobem na wyró¿nienie siê, metod± okre¶lenia siê w subkulturze. Hippisi w latach 70-tych ubieg³ego wieku szokowali swoimi d³ugimi w³osami, podczas gdy norm± u mê¿czyzn by³y krótkie fryzury. Poborowi do niedawna przymusowo poddawani byli drastycznemu skracaniu w³osów, bardzo krótkie w³osy by³y te¿ jednym ze znaków rozpoznawczych wiê¼niów. Powszechne dzi¶ krótkie fryzury u kobiet jeszcze kilkadziesi±t lat temu budzi³yby zgorszenie, nie mówi±c ju¿ o dostêpnej dziêki prostym fryzjerskim zabiegom feerii barw, które oferuj± nowoczesne ¶rodki farbuj±ce, a które obecnie u¿ywane s± bez obawy, ¿e wzbudz± niezdrowe zainteresowanie otoczenia. Dzi¶ bowiem Europa da³a fryzurom wolna rêkê. Do lamusa odesz³y normy, które narzuca³y okre¶lone sposoby czesania siê pod rygorem spo³ecznego ostracyzmu. Nie dziwi± wiêc krótkie w³osy kobiet, d³ugie mê¿czyzn, kolorowe fryzury lub wzorki, wycinane na g³owach fryzjerskimi golarkami. Jedyne, co pozosta³o niezmienne to pragnienie, ¿eby nasze w³osy by³y zdrowe, gêste i l¶ni±ce. |
|














